Spechtige Janssen doet punk-dans op Klavecimbel

Pay-Uun-Hiu, de Volkskrant 18-1-1991

Min of meer tegen wil en dank werd improvisator/componist Guus Janssen vorig jaar bij een concert in Hannover achter een klavecimbel neergezet. Concertorganisator Gunter Christmann (tevens trombonist) vond dat Janssens 'spechtige' speeltechniek wel geschikt was voor zoín ding. Het experiment bleek voor herhaling vatbaar.

Mei 1991 gaf Janssen een klavecimbelconcert in het BIM-huis in Amsterdam. De NOS-opname van dit concert is nu door het label GeestGronden op cd uitgebracht.

Het doet misschien wat eigenaardig aan, een klavecimbel op een jazzpodium, maar als vaste basso-continuo-instrument heeft het in de zeventiende eeuw al een bescheiden reputatie in improvisatie opgebouwd. Uiteraard niet op de manier zoals Janssen dat nu doet. De titel Preludium heeft nog wel wat met Bach te maken, maar via boogie-woogie en hardnekkig repeterende akkoorden worden op ontraditionele wijze de mogelijkheden onderzocht van het Neupert-klavecimbel dat de NOS Janssen ter beschikking stelde.

Een speler die niet zijn eigen instrument meeneemt (Janssen heeft zich nog niet op die markt begeven) ontdekt gaandeweg tijdens het concert wat er zoal op het instrument kan. De cd bevat diverse oudere stukken als PF, Cha Tsja, Landschap met Bleekgezicht en Pogo 3.
Naarmate het indexcijfer stijgt, komen er steeds meer onorthodoxe geluiden uit het instrument, doordat Janssen ook het binnenwerk met twintigste eeuwse technieken te lijf gaat.

In de vaak bizarre en originele combinatie van stijlen lijken Janssens improvisaties nog het meest op eigenzinnige muziekhistorische essays. Om de hele cd achter elkaar te beluisteren is wel wat doorzettingsvermogen nodig. De klank van het instrument is nogal kaal. Een uitzondering is de compositie Pogo 3. Dit spichtige punkers-gespring had Janssen al enige tijd geleden voor klavecimbel bewerkt en op een wat fraaier instrument opgenomen.